رادار حرکت بین خطوط، یکی از رادارهای مهم سیستم همیار راننده است که با پایش خطوط جاده، خودرو را در مسیر صحیح نگه میدارد. در این مقاله سعی میکنیم به شما توضیح دهیم رادار بین خطوط چیست و چگونه کار میکند، چه محدودیتهایی دارد و مزایای آن چیست و چگونه میتواند تجربه رانندگی ایمنتری را برای شما فراهم آورد.

نحوه عملکرد رادار بین خطوط
رادار حرکت بین خطوط (Lane Keep Assist) که به اختصار LKA هم شناخته میشود یکی از رادارهای سیستم همیار راننده است که برای جلوگیری از انحراف ناخواسته طراحی شده است. رادار حرکت بین خطوط با استفاده از سنسورها و دوربینهایی که در جلو و اطراف خودرو به کار گرفته شده است، مسیر و خطوط جاده را اسکن میکند و در صورت شروع به انحراف خودرو از مسیر، خودرو را به آرامی به مسیر و میان خطوط برمیگرداند.
البته شاید برایتان سوال پیش بیاید که چنانچه راننده قصد تغییر لاین را داشته باشد، سیستم رادار حرکت بین خطوط چطور اجازه این کار را به ایشان خواهد داد، جواب استفاده از راهنماست. یعنی زمانی که رادار حرکت بین خطوط فعال است، شما برای تغییر لاین میبایست حتما از راهنما زدن برای این امر استفاده کنید.
تفاوت سیستم هشدار خروج از لاین و رادار حرکت بین خطوط چیست؟
سیستم هشدار خروج از لاین (Lane Departure Warning) که به اختصار LDW هم شناخته میشود، فقط هشدار صوتی یا لرزشی به راننده میدهد، در واقع این رادار عملگر نیست و صرفا هشدار دهنده است، اما رادار حرکت بین خطوط، عملگر است و با اعمال فرمان و یا حتی ترمزگیریهای جزئی خودرو را در مسیر نگه میدارد.

رادار حرکت بین خطوط چگونه فعال میشود؟
برای فعال سازی رادار حرکت بین خطوط چند پیششرط نیاز است. در وهله اول سرعت خودرو شما بالای ۶۰ کیلومتر بر ساعت باشد و البته بهتر است که در بزرگراهها و یا سفرهای بین شهری استفاده شود. همچنین برای اینکه این رادار درست عمل کند، نیاز است خطوط جاده واضح و برای سنسور و دوربینها قابل تشخیص باشد تا این رادار بتواند خودرو را به درستی در مسیر صحیح نگه دارد. نکته سوم که پیشتر نیز به آن اشاره کردیم؛ برای تغییر لاین در صورت فعال بودن این رادار، استفاده از راهنما الزامی خواهد بود.
مزایا و محدودیتهای رادار حرکت بین خطوط
قطعا که مهمترین مزیت این رادار کاهش خطر و پیشگیری از تصادفات ناشی از خستگی و حواسپرتی است و در حین رانندگی آرامش خاطر به راننده خواهد داد که خودرو به آسانی از مسیر منحرف نخواهد شد. البته رانندگان تازهکار هم به رادار حرکت بین خطوط نیاز خواهند داشت تا از انحراف ناخواسته در امان بمانند.
البته که این سیستم محدودیتهایی هم دارد. اگر هوا بارانی یا به طور کلی شرایط جادهای مساعد نباشد که خطوط جاده برای سنسور و دوربینها قابل تشخیص باشد، ممکن است عملکرد درستی نداشته باشد و حتی شاید بهتر باشد آنرا غیرفعال کرد. ضمن اینکه این رادار و در مجموع سیستم همیار راننده تحت هیچ شرایطی نمیتواند جایگزین توجه راننده باشد.

جمع بندی
با پیشرفتهتر شدن خودروها، ایمنی آنها بالا رفته است و استفاده از رادارهای همیار راننده نقش مهمی در کاهش تصادفات را ایفا میکنند. رادار حرکت بین خطوط و کروز کنترل تطبیقی که پیشتر در مورد آن نوشته بودیم ، از مهمترین رادارها هستند، اما نباید در زمان رانندگی به طور کامل به این رادارها تکیه کرد و این انتظار را داشت که میتوانند به طور کامل جایگزین یک رانندگی با تمام حواس باشد. این رادارها ظهور پیدا کردهاند تا آسایش و ایمنی بیشتری را فراهم آورند، نه یک رانندگی با حواس پرت و متکی به رادارها.